Page content

Trauma’s Van Oranje: De 8 Meest Dramatische Nederlagen Van Het Nederlands Elftal

Het Nederlands Elftal speelde tot en met 2012 maar liefst 728 interlands. In die wedstrijden werden grote successen behaald, maar werden ook bittere nederlagen geleden. Welke nederlaag deed het meeste pijn? Het verliezen van de WK-finale in 1974? Of toch een ander duel van Oranje?

Hieronder staat een selectie van bittere nederlagen van het Nederlands Elftal. Laat onder het bericht weten van welk verlies jij het meest hebt gebaald en waarom!

Trauma #1: West-Duitsland – Nederland 2-1 (Finale WK 1974)


.

Door veel Nederlanders gezien als de Moeder Aller Nederlagen: het Oranje van Johan Cruijff (de beste Europese voetballer van de 20e eeuw) en coach Rinus Michels (de beste coach ter wereld van de 20e eeuw) speelde totaalvoetbal op het WK 1974. De ene na de andere zege werd aaneengeregen. Op weg naar de finale werd de heersend wereldkampioen Brazilië met 2-0 verslagen.

En toen kwam daar de WK-finale tegen gastland West-Duitsland. Nederland kwam binnen een minuut op 1-0, maar verloor desondanks met 1-2, onder andere door een onterecht gegeven strafschop. Het trauma duurde voort tot het EK 1988, toen de West-Duitsers tijdens het EK 1988 in eigen land werden verslagen in de halve finale, en Oranje daarna ook de Europese titel pakte na finalewinst op de Sovjet-Unie.

Trauma #2: Argentinië – Nederland 3-1 n.v. (Finale WK 1978)

.

Johan Cruijff en Willem van Hanegem gingen niet mee naar Argentinië en de verwachtingen voor het WK 1978 waren dan ook niet hooggespannen voor de vice-wereldkampioen van 1974.

Na de eerste groepsfase ging de Oranje-motor echter goed lopen en werd ook dit keer de finale gehaald. Daarin mocht het Nederlands Elftal niet winnen, was wat sommigen na afloop zeiden. Maar wat als Robbie Rensenbrink vlak voor tijd niet op de paal had geschoten maar in het doel?

Trauma #3: West-Duitsland – Nederland 2-1 (Achtste Finale WK 1990)

.

Nederland was de glorieuze winnaar van het EK 1988. Het WK 1990, georganiseerd door Italië, moest de volgende triomf worden van de Gouden Generatie. Ruud Gullit, Marco van Basten en Frank Rijkaard vierden in die tijd grote successen met AC Milan, dus Oranje kon rekenen op steun van vele Italianen.

Het Nederlands Elftal was echter geen schim van de kampioen van 1988. Het team ging aan interne conflicten ten onder, coach Leo Beenhakker had de groep nooit helemaal in de hand. De achtste finale tegen West-Duitsland werd een echte kraker, en voor het eerst in het toernooi liet Oranje wat van haar klasse zien. Het was echter te weinig tegen Duitsland, dat door zou stomen naar alweer de derde wereldtitel.

Niet alleen was de nederlaag erg bitter voor het team dat dacht wel even kampioen te worden, maar ook was er die andere smet: Frank Rijkaard die zichzelf niet was en Rudi Völler tot tweemaal toe bespuugde. Een wedstrijd om snel te vergeten, maar dat zal nooit gebeuren.

Trauma #4: Nederland – Denemarken 2-2 n.v.; 4-5 n.s. (Halve Finale EK 1992)

Nederland reisde naar het EK 1992 af als heersend kampioen. Okee, het WK 1990 was uitgelopen op een deceptie, maar inmiddels was Rinus Michels teruggekeerd als coach. Op weg naar het EK in Zweden was alleen de eerste kwalificatiewedstrijd tegen Portugal verloren, daarna volgden zes overwinningen en een gelijkspel.

Het EK 1992 ging goed van start. De eerste groepswedstrijd tegen Schotland werd – hoewel moeizaam – gewonnen, daarna volgde een gelijkspel tegen het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (de voormalige Sovjet-Unie). In dat duel scoorde Marco van Basten, maar zijn doelpunt werd onterecht afgekeurd wegens buitenspel.

De laatste groepswedstrijd was tegen wereldkampioen Duitsland. Zelden was Oranje zo goed, de Duitsers werden bij vlagen vernederd. Het resulteerde in een 3-1 zege voor het Nederlands Elftal. Een nieuwe Europese titel leek in zicht. In de halve finale moest even afgerekend worden met Denemarken en daarna zou er wel een rematch volgen tegen de Duitsers.

Daar dachten de Denen dus heel anders over. Het team, op het laatste moment EK-deelnemer door het uitvallen van het door burgeroorlog verscheurde Joegoslavië, had niks te verliezen. En kon Oranje daardoor ook ongelooflijk pijn doen. Tweemaal kwamen de Denen op voorsprong, tweemaal maakte Nederland gelijk. De Oranje-fans bleven hoop houden, totdat juist dé held van het EK 1988, Marco van Basten, in de strafschoppenserie miste. De Denen haalden de finale en pakten vervolgens ook de Europese titel.

Trauma #5: Brazilië – Nederland 1-1 n.v.; 4-2 n.s. (Halve Finale WK 1998)

.

Brazilië was vier jaar eerder wereldkampioen geworden. Tijdens dat WK 1994 hadden de Zuid-Amerikanen Oranje in de kwartfinale met 3-2 verslagen door een magistrale vrije trap van Branco.

Maar tijdens het WK 1998 stond er een ander Oranje. Een Nederlands Elftal dat in de groepsfase Zuid-Korea met 5-0 had vernederd. En in de kwartfinale favoriet Argentinië naar huis had gestuurd (2-1, met het legendarische doelpunt van Dennis Bergkamp).

In de halve finale waren beide teams aan elkaar gewaagd. Ronaldo bracht de Brazilianen op voorsprong, Patrick Kluivert maakte kort voor tijd gelijk. En in de verlenging volgde Het Grote Onrecht: Pierre van Hooijdonk werd onderuit gehaald in het strafschopgebied. Maar wat gebeurde er? Geen strafschop voor Oranje, maar een gele kaart voor Van Hooijdonk! De strafschoppen waren een prooi voor de Brazilianen, maar dat lag meer aan de missers aan de kant van het Nederlands Elftal.

Achteraf deed het verhaal de ronde dat gastland Frankrijk blij was dat het de Brazilianen in de finale trof, en niet Nederland. Frankrijk won de WK-finale met liefst 3-0 en pakte zijn eerste wereldtitel. Het fenomeen Ronaldo was in de finale geen schim van zichzelf.

Trauma #6: Italië – Nederland 0-0 n.v.; 3-1 n.s. (Halve Finale EK 2000)

Nederland en België waren de gastlanden tijdens het EK 2000. Waar de Belgen zwaar teleurstelden en niet eens de groepsfase doorkwamen, stoomde Oranje door naar de finale. Tenminste, dat was de bedoeling.

Na zeges op Tsjechië (1-0), Denemarken (3-0), Frankrijk (3-2) en Joegoslavië (6-1!) volgde de ultieme deceptie in de halve finale tegen de Italianen. Oranje was oppermachtig. De Zuid-Europeanen hadden geen antwoord op de snelle Boudewijn Zenden en Marc Overmars en kwamen al vroeg in de wedstrijd met 10 man te staan. Ballen op de paal, twee strafschoppen… het Nederlands Elftal kreeg de bal er maar niet in.

En toen kwamen de strafschoppen… Na de twee gemiste penalty’s in de reguliere speeltijd, miste Oranje er ook nog eens drie in de strafschoppenserie. De Italianen bereikten de finale, waarin ze verloren van wereldkampioen Frankrijk (2-1 n.v.).

Deze wedstrijd staat in het geheugen van de auteur van deze column (kind van de jaren ’70) gegrift als de meest bittere nederlaag ooit van Oranje.

Trauma #7: Nederland – Rusland 1-3 n.v. (Kwartfinale EK 2008)

Speelde het beste Oranje ooit op het EK 2008? Wereldkampioen Italië werd vernederd (3-0), vice-wereldkampioen Frankrijk ging eraan (4-1), en met een B-elftal werd ook Roemenië verslagen (2-0).

En toen was daar het Rusland van bondscoach Guus Hiddink. Wat ook de reden was, het Nederlands Elftal kwam er in de kwartfinale nooit helemaal aan te pas. De Russen kwamen op voorsprong, Ruud van Nistelrooij maakte vlak voor tijd gelijk. In de verlenging maakten de Russen het alsnog af.

In de halve finale trof de ploeg van Guus Hiddink Spanje, en werd kansloos met 3-0 afgedroogd. Desondanks werden Hiddink en de Russische voetballers als helden onthaald in Rusland. Spanje werd uiteindelijk kampioen na 1-0 finalewinst op Duitsland.

Trauma #8: Nederland – Spanje 0-1 n.v. (Finale WK 2010)

Hoort deze verloren WK-finale wel thuis in dit rijtje met Oranje-trauma’s? Het Nederlands Elftal was vanaf september 2008 on a roll, praktisch onverslaanbaar. Tot de WK-finale een recordaantal van 25 wedstrijden ongeslagen.

Tot aan de finale werden alle wedstrijden op het WK 2010 gewonnen, ook dat had het Nederlands Elftal nog niet eerder gepresteerd. Achtereenvolgens moesten Denemarken (2-0), Japan (1-0), Kameroen (2-1), Slowakije (2-1), Brazilië (2-1) en Uruguay (3-2) eraan geloven.

In de finale wachtte Spanje, misschien wel het beste landenteam ooit. Het werd een harde wedstrijd, met kansen over en weer. Wie herinnert zich niet de uitbraak van Arjen Robben en de teen van Spanje-doelman Iker Casillas? Maar ook het recordaantal gele en rode kaarten, en de ‘moordaanslag’ van Nigel de Jong op Xabi Alonso.

Heitinga moest in de tweede verlenging na zijn tweede gele kaart van het veld. Acht minuten later scoorde Iniesta de 1-0 voor Spanje. Nederland had nog vier minuten om gelijk te maken, en stond met een man minder op het veld. Dat bleek onmogelijk, en Spanje pakte zijn eerste wereldtitel. Nederland bleef achter met de wetenschap dat het het slechtst presterende land ooit is in WK-finales: drie gespeeld, nul wereldtitels.

En nu is het woord aan jou! Aan welke van bovenstaande nederlagen van Oranje bewaar jij de slechtste herinneringen? Of is het een verliespartij die hier niet tussen staat? Laat het hieronder weten bij de reacties!

Laat een bericht achter!

Comment Section

1 reactie op “Trauma’s Van Oranje: De 8 Meest Dramatische Nederlagen Van Het Nederlands Elftal


Door Steve M op 28 juni 2014

Mijn WK trauma was die van de Italia 1990.
Ik weet nog heel goed dat ik als brugklasser naar dit WK uitkeek met het EK feest van 1988 nog vers in het geheugen.
We zaten toen met school op een camping in Meersen(Li) en de 8ste finale wedstrijd Nederland- Duitsland werd live getoond op een groot tv. Helaas liep deze uit op een fiasco, de verwachting was groot wat een hevige teleurstelling tot gevolg had. Verliezen was heel jammer maar van Duitsland maakte het zuur.
Nooit meer zou ik met vol vertrouwen naar Nederland kunnen kijken want dit verlies is niet te verwerken. Met je klasgenoten grapte je dan “Ach ja de Duitsers speelden beter en eigenlijk verdienden we deze nederlaag” om het draaglijk te maken voor elkaar. Helaas niets is minder waar na het zien van de documentaire van Andere Tijden Sport. Nu neem ik het de Duitsers niet kwalijk maar onze eigen KNVB en Rinus Michels! Tsjaa de waarheid komt nu wel hard aan zelfs in 2014 en wel 26 jaar later!
Zal mijn verhaal eventjes afmaken. Om het nog erger te maken moesten we de hele avond de feestvreugde van de Duitsers aanhoren op de camping. Maar het ergste moest nog komen toen we kort daarna met mijn familie op vakantie gingen naar Joegoslavie.
De finale werd ook weer getoond op een tv in het hotel en de hoop was dat de Argentijnen de Duitsers zouden terugpakken voor ons. Helaas zag ik Duitsland wereldkampioen worden en je kan wel raden hoe de rest vd avond verliep in ons hotel!
Ik raad iedereen aan om met Uitzending Gemist te kijken naar de documentaire van Andere Tijden Sport op Ned1 van vrijdag 27 juni!

Plaats een reactie


*